เพื่อน คือคนที่ไม่ต้องอยู่ด้วยกัน ... ก็รักกันได้

ไม่ต้องเห็นกันทุกวัน ... ก็รักกันได้

ไม่ต้องหวานใส่กัน ... ก็รักกันได้

แต่รักอยู่ฝ่ายเดียว ... เป็นเพื่อนกันไม่ได้

เพราะเพื่อน ..

ไม่ได้เกิดมาพร้อมหน้าที่ .. อย่างคำว่า .. พ่อแม่

ไม่ได้จบลงพร้อมหน้าที่ .. อย่างคำว่า .. แฟน

แต่เกิดจาก ..

การกระทำซึ่งกันและกัน

จะอยู่หรือไป .. ใช้ "ใจ" เป็นเกณฑ์

จะอีกกี่นาน .. เพื่อนก็ยังเป็นทั้งรอยยิ้ม

และเสียงหัวเราะที่ไม่มีวันเลือนหาย

เพื่อนคือคนที่เรามั่นใจ อยากไปหามากที่สุด

ไม่ว่าจะยามทุกข์หรือยามสุข

เพื่อนคือคนที่เราไม่ต้องนอนร้องไห้ คอยโทรสัพท์ทั้งคืน ..

เพื่อนก็โทรมาหา

ฐานะ .. ไม่ใช่ตัววัดว่าใครเหมาะสมจะเป็นเพื่อนใคร

หน้าตา ..ไม่ใช่มาตรฐานบอกว่า ใครควรจะเป็นเพื่อนใคร

แต่น้ำใจ .. จะเป็นเครื่องชี้ให้เรารู้ว่า ใครที่ควรจะเป็นเพื่อนเรา

เพื่อนคือ .. คนที่แอบมาปรุงแต่งชิวิตเราซะจนกลายเป็นอาหารจานแปลก

มีทั้ง หวาน ขม อม เปรี้ยว

เดี๋ยวเติมความห่วงใย เดี๋ยวใส่ความรัก

หมักความผูกผันจนได้ที่

สุดท้ายก็กลายเป็นอาหารจานดี ที่ไม่มีผีกชีโรยหน้า

แต่ว่าเติมความจริงใจได้จนเต็มจานล

เพื่อน .. ก็เหมือนเสื้อตัวเก่ง

ที่เราจะหยิบมาใส่ทุกครั้งที่เราต้องการรความมั่นใจ

และเมื่อพ้นเวลานั้นไป..

เสื้อตัวนี้ก็ยังแขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้าใบเดิมเสมอ

เหมือนกับเพื่อนที่จะอยู่กับเราในวันที่เราไม่สบายใจ

เพื่อนมีอะไรหลายอย่างที่เราไม่ได้จากไคร  

เมื่อตอนนั้นเทอร์เคยบอกว่ารักกัน

ตอนนี้มันกลายเป็นคำว่าจากลา

และทั้งหมดที่เกิดขึ้นที่ผ่านมา

เป็นเพราะว่าอารมณ์เหงาก้อเท่านั้น

เทอร์พูดมาเหมือนว่ามันไม่ยาก

ไม่ลำบากกับการตัดใจชั้น

มันไม่ใช่ใช้เวลาเพียงหนึ่งวัน

ที่ใจชั้นจะตัดเทอร์จากใจ

เพราะความรักที่ให้เทอร์มันมีมาก

มันคงยากถ้าจะแยกชั้นจากไป

ก้อชั้นเองไม่เคยจารักใคร

ไม่เคยให้ใครเท่าเทอร์ที่ผ่านมา

เอาล่ะนะถ้าเค้านั้นดีกว่าชั้น

จะปล่อยมือกันแม้รั้งชั้นก้อไร้ค่า

กลับมานั่งร้องไห้เช็ดน้ำตา

เดี๋วเวลาคงรักษาใจเราเอง

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ไม่มีรายทามเลยมานั่งแต่กลอน  เปงไงบ้างกับการแต่ครั้งแรก   หุหุ

NES  up!!!!

วัด ดี งับ ทุก คน กลับ มา แล้ว ฮับ

กว่า จะ มา อัพ ได้ แทบ กราบ เท้า แป้ง เลย ง่าส์

[ช่วย เนส ด้วย ฝ้าย ยัย ตัว แสบ มา แกล้ง เนส อีก แล้ว]

อ่าส์ วัน นี้ ก้อ เหมือน วัน ก่อนๆ เรียนๆ ไป

ฝ้าย จ๋า พรุ่ง นี้ แล้ว น่ะ เตรียม ตัว ดีๆ หละ

งิ งิ พรุ่ง นี้ แล้ว 

อ่าส์ เนส ไป หละ ฝ้าย บาย คับ ที่ รัก

ป.ล.น่าเบื่อแล้วก้อร้อนมั๊กมากด้วย

ป.ล.ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอย่าเอยคำว่าลาก่อน

ทำไมคนเราถึงต้องการความรัก

ทำไมเราต้องโหยหาความรัก

ทำไมคนเราอยู่แล้วต้องมีรัก

     คำถามนี้มีคัยตอบแป้งได้มั้งค่ะ แป้งสงสัยเหลือเกิน  ทำไมต้องมีรักอยู่ทุกที่ เราอยู่โดยไม่มีความรักไม่

ได้หรอ  เราจะตายหรอถ้าเราขาดมัน  แป้งอยากเป็นคนไม่มีหัวใจยจังเลย  จะได้ไม่ต้องรับรู้ถึงอะไรหลายๆ

อย่างที่มันทำให้แป้งเจ็บ  แป้งเหนือยเหลือกเกิน แป้งอยากรู้ว่าคัยตือคนที่ลิขิตให้ชีวตแป้งเป็นแบบนี้

แป้งอยากถามเค้าเหลือเกินว่าเค้าสนุกมากใช่ไหมที่ได้เห็นน้ำตาของแป้ง  แป้งอยากบอกตัวเองเหลือเกิน

ว่าแป้งต้องเข้มแข็งแต่ทำไมแป้งทำมันไม่ได้ ทำไมแป้งนึกถึงเค้าแล้วแป้งต้องร้องไห้ หรือว่าเค้าได้หัวใจ

ของแป้งไปแล้ว แป้งเลยป็นแบบนี้ งั้นแป้งจะขอหัวใจของแป้งคืนมาได้ไหม  ทำไมหละแป้งทำดีแล้วเค้า

ก้อไม่เห็นมัน หรือว่าเค้าไม่เคยมันมอยู่แล้ว  ตอนนี้เค้าคงจะมีความสุขกับชีวิตใหม่ๆที่ไม่มีแป้ง

แต่แป้งเนี้ยสิต้องมานั่งทรมานกับสิ่งที่เค้าทำให้กับแป้ง แป้งยังจำทุกสิ่งที่เค้าทำได้ดี แต่เค้าสิจาจำหรือ

เปล่าแป้งไม่รู้   ใช่!!!!บางทีแป้งอาจจะอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีรัก   ที่แป้งก้อไม่มีอารายหรอกน่ะแป้งแค่อยาก

ระบายทุกสิ่งที่มันอยู่ในหัวใจของแป้ง บางสิ่งเก็บมันไว้มากก้อระเบิดออกมาแบบเนี้ยแหละ

ป.ล. ทำไมต้องลิขิตให้ชีวิตแป้งเป็นแบบนี้ด้วย

ป.ล.รักพี่มาน่ะถึงแม้ว่าอาจจะไม่เคยรักแป้งเลยก้อตาม

ป.ล.รักเพื่อนๆ ขาว-แดง ทุกคน